مختلف است . از همين جهاتست كه محققان گفته‌اند ، آيات قرآنيه و كلمات مأثوره از عترت بر يك منوال و جهت قرار ندارند و ما در مقام تصفح آيات و تدبر در كلمات قرآنيه از اين سرّ مطلع مىشويم ، و نيز بيان نموديم كه أحوال نفوس نسبت به ظواهر و بواطن و اسرار و كلمات قرآنيه و نيز آيات قرآنيه در مقام بيان أحوال و نشئات نفوس داراى السنهء متعدد و مختلف است . برخى به‌واسطه انغمار در طبيعت و گرفتارى در ورطهء غفلت و اعراض از حق فطرت اصلى خويش را از دست مىدهند و روزنه‌ئى از أبواب ملكوت بر روى آنها باز نمىشود و آياتى نظير « سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ ، فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ » و من يرد ان يضلّه يجعل صدره ضيقا . . . كذلك يجعل اللّه الرجس على الذين لا يعلمون » برخى از مردم بعد از انغمار در طبيعت و ابتلا به سجن عالم مادة و وقوع در دام اوهام و شهوات از ناحيهء تأثر از انذار و موعظه دعات حق و يا از جانب تجلى حق باسم هادى از خواب غفلت بيدار مىشوند و به خود مىآيند و درصدد جبران ما فات برآمده و در عين تعلق بحب نفس و شهوات و عشق به ثروت و مال ، اعمال صالحه نيز از آنان سر مىزند و حق را بخطاب « رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً » مخاطب قرار مىدهند . اين آية مباركه لسان حال اين جماعت است كه به تدريج از دنيا معرض و به آخرت رو مىآورند و كم‌كم از سجن طبيعت رهائى يافته ولى چون از كليهء مقامات نفس عبور ننموده‌اند به تبعات و لوازم آن گرفتارند ،